Son.

bi sarki

Bu blogu açmamın tek amacı vardı u.’la olan ilişkimde neler yaşadığımı,neler hissettiğimi yıllar sonra da açıp okumak içindi.Arada sırada gündeme dair şeyler de ekledim ama blogun ana teması ben,ilişkim ve yaşadıklarımdı.Fakat şu anki yaşadıklarım ve sessizce,haberim olmadan biten ilişkim sebebiyle blog misyonunu tamamlamış bulunuyor.En güzeli daha fazla konuşup seviyesizleştirmeden noktalamak.

Bundan sonra internette 2kisilik ve mrsucanbalik nickleri ile gezinmeyeceğim.Bu nicklerle alınan tüm hesaplar aktif kalacak ve bambaşka bir nickle sosyal paylaşım sitelerinde olmaya devam edeceğim.

Ayrıca seni de bir süre asla unutmayacağım,unutmayacağım ki kinim ilk günkü gibi sıcak kalsın.

tükendi nefesim

bitti

bu kadar.

1

Bekleyip görme sürecindeyim.

Kime açsam derdimi ya da kim anlasa hüznümü hepsinin tek söylediği şey ” sabret,geçecek.” Oysa bilmiyorlar ki sabretmeyi beceremeyen bir yapıya sahibim.

Dün akşam arkadaşımla biraz kafa dağıtmaya çıktık ama hiç dertlerimizi anlatmadık.Sonra o halimi anlamış gibi kendi durumundan örneklerle bir şeyler anlattı.

” Önemli olan darbeyi yerken dik durabilmek.” dedi.

Ama aldığım darbeler boyumdan büyüktü.

Darbelerimle büyüyorum =)

M.

Ne de güzel şarkıdır veda busesi..

Kısa bir ara.

sting-shape of my heart

Son zamanlarda ciddi sorunlar yaşadım – abudik,gubidik şeyler değil bayağa bayağa ciddi şeyler- ve halen bir kısmı da devam ediyor.Benim dışımda gelişiyorlar fakat süreci ve sonuçları derinden sarsıyor.Bu sebepten kendime  vakit ayırmaya karar verdim,öyle internete takılarak falan değil beni geliştirecek,ehlileştirecek şekilde kaliteli vakit ayıracağım.Friendfeed ve twittera girmeyeceğim bi süre -belki 2 gün belki 2 ay kestiremiyorum,elimden geldiğince bu uzun olacak-hayatımda derin bi boşluk yaratacağını düşünmüyorum.Biriken filmler,merakla takip ettiğim bir iki dizi ve deli gibi canımın çektiği bir ton kitap var-kitaba da canım çekti demek annemden düştü dilime-bloga girip arada yazmayı düşünüyorum,takibe aldığım blogları bırakmayacağım,havalar güzelleşti bol bol dışarıda olacağım,ilkbaharın hiç yakışmadığı tek şehirle başbaşa kalacağım.

Bakalım bu bahar neler getirecek bana..

İnsanlar mal.

Sanırım üzerimde tuhaf insanları çeken bi tür mıknatıs var.Son günlerde saçma sapan insanlarla karşılaşıp,şaşırıyorum.

Geçtiğimiz pazar spora başladım yeniden.Sabahın 10′unda gittim,güzelce yapıyorum sporumu,bitime yaklaşınca kendini mekanın sahibi olarak tanıtan kadın önce yaşımı,medeni durumumu sonraysa bekaretimi sordu.

-kız mısın?

bu soruya karşılık pardon diyen bir bakışla baktım yalnızca,

-yani hiç bir erkekle birlikte oldun mu ?

mimiklerim daha da sertleşiyor,

-yani cinsel bir birleşme yaşadın mı ?

nihayet dayanamayıp,

-pardon ama bu sorunun uygulayacağım programla ne gibi bir ilişkisi olabilir……..

Ertesi gün derse gitmeden evvel kitapçıya uğrayıp birkaç kitap aldım ve içlerinde 1 adet de orhan pamuk vardı.ders arasında arkadaşımın aldığım kitapları inceleyip,”aa beyaz kale,çok severim orhan pamuk’u demesinin üzerine, sınıftan bir amca-40′lı yaşların sonlarında ve ülkücü bıyıklı- bir anda o. pamuk’a ve dolayısıyla ermenilere sövmeye başladı,bense her zamanki gibi sükunetimi muhafaza etmekle meşguldüm ve baktım amcamız ezberini bitirdikten sonra sınıfa sessizlik çöktü bu sefer de ben başladım konuşmaya elimden geldiğince sakin bir tavırla.

” şimdi ermenilere soykırım yapıldı mı yoksa yapılmadı mı bilemiyorum fakat devlet maraşta,dersimde,madımakda gözünü kırpmadan alevi yurttaşını acımasızca katletti.işte sırf bu sebepten bu devlet,bu millet ermenileri katletmemiştir aksine ermeniler türkleri öldürmüştür diyemem.”

sözlerimin üstüne amcamız yeniden ezberlerini sıraladı ve ardından “kardeşim sen alevi misin” dedi,”evet” dedim ve pişkin pişkin “aa bak benim bi alevi komşum var…..” bi sürü cümle kurdu alevileri aslında ne de çok sevdiğini anlatamak için.

İşte bu tür anlarda niye,neden gibi bir ton soru kemiriyor zihnimi.

Boktan püsürükten insanlarla kuşatılmış çevrem,nefes almak güç.