İnsanlar mal.
Nisan 15, 2010
Sanırım üzerimde tuhaf insanları çeken bi tür mıknatıs var.Son günlerde saçma sapan insanlarla karşılaşıp,şaşırıyorum.
Geçtiğimiz pazar spora başladım yeniden.Sabahın 10′unda gittim,güzelce yapıyorum sporumu,bitime yaklaşınca kendini mekanın sahibi olarak tanıtan kadın önce yaşımı,medeni durumumu sonraysa bekaretimi sordu.
-kız mısın?
bu soruya karşılık pardon diyen bir bakışla baktım yalnızca,
-yani hiç bir erkekle birlikte oldun mu ?
mimiklerim daha da sertleşiyor,
-yani cinsel bir birleşme yaşadın mı ?
nihayet dayanamayıp,
-pardon ama bu sorunun uygulayacağım programla ne gibi bir ilişkisi olabilir……..
Ertesi gün derse gitmeden evvel kitapçıya uğrayıp birkaç kitap aldım ve içlerinde 1 adet de orhan pamuk vardı.ders arasında arkadaşımın aldığım kitapları inceleyip,”aa beyaz kale,çok severim orhan pamuk’u demesinin üzerine, sınıftan bir amca-40′lı yaşların sonlarında ve ülkücü bıyıklı- bir anda o. pamuk’a ve dolayısıyla ermenilere sövmeye başladı,bense her zamanki gibi sükunetimi muhafaza etmekle meşguldüm ve baktım amcamız ezberini bitirdikten sonra sınıfa sessizlik çöktü bu sefer de ben başladım konuşmaya elimden geldiğince sakin bir tavırla.
” şimdi ermenilere soykırım yapıldı mı yoksa yapılmadı mı bilemiyorum fakat devlet maraşta,dersimde,madımakda gözünü kırpmadan alevi yurttaşını acımasızca katletti.işte sırf bu sebepten bu devlet,bu millet ermenileri katletmemiştir aksine ermeniler türkleri öldürmüştür diyemem.”
sözlerimin üstüne amcamız yeniden ezberlerini sıraladı ve ardından “kardeşim sen alevi misin” dedi,”evet” dedim ve pişkin pişkin “aa bak benim bi alevi komşum var…..” bi sürü cümle kurdu alevileri aslında ne de çok sevdiğini anlatamak için.
İşte bu tür anlarda niye,neden gibi bir ton soru kemiriyor zihnimi.
Boktan püsürükten insanlarla kuşatılmış çevrem,nefes almak güç.
